INFORMACJA DROGOWA
19 111
viaTOLL
PLPL
BIP

ODDZIAŁY:

Oddział Gdańsk Oddział Olsztyn Oddział Białystok Oddział Warszawa Oddział Lublin Oddział Bydgoszcz Oddział Poznań Oddział Szczecin Oddział Zielona Góra Oddział Łódź Oddział Wrocław Oddział Opole Oddział Katowice Oddział Kraków Oddział Kielce Oddział Rzeszów Oddział Szczecin Oddział Gdańsk Oddział Olsztyn Oddział Białystok Oddział Zielona Góra Oddział Poznań Oddział Bydgoszcz Oddział Warszawa Oddział Wrocław Oddział Łódź Oddział Kielce Oddział Lublin Oddział Opole Oddział Katowice Oddział Kraków Oddział Rzeszów

Oddział w Bydgoszczy
ul. Fordońska 6
85-085 Bydgoszcz

tel. centr. 52 323 45 00
fax 52 323 45 04
NIP 554-22-52-485

e-mail: sekretariat_byd@gddkia.gov.pl

Oddział w Gdańsku
ul. Subisława 5
80-354 Gdańsk

tel. centr. 58 511 24 00
fax 58 511 24 05
NIP 584-24-56-536

e-mail: sekretariat_gdansk@gddkia.gov.pl

Oddział w Białystoku
ul. Zwycięstwa 2
15-703 Białystok

tel. centr. 85 664 58 00
fax 85 651 37 83
NIP 542-27-52-914

e-mail: sekretariat_bialystok@gddkia.gov.pl

Oddział w Katowicach
ul. Myśliwska 5
40-017 Katowice

tel. centr. 32 258 62 81
fax 32 259 87 10
NIP 954-24-02-923

e-mail: kat_sekretariat@gddkia.gov.pl

Oddział w Kielcach
ul. Paderewskiego 43/45
25-950 Kielce

tel. 41 34 03 900, 41 345 74 31
fax 41 366 48 04
NIP 657-03-86-703

e-mail: sekretariat_kielce@gddkia.gov.pl

Oddział w Krakowie
ul. Mogilska 25
31-542 Kraków

tel. centr. 12 417 25 00
fax 12 411 01 18
NIP 675-12-72-475

e-mail: sekretariat_krakow@gddkia.gov.pl

Oddział w Lublinie
ul. Ogrodowa 21
20-075 Lublin

tel. 81 532 70 61
fax 81 743 71 68
NIP 712-24-27-134

e-mail: sekretariat_lublin@gddkia.gov.pl

Oddział w Łodzi
ul. Irysowa 2
91-857 Łódź

tel. centr. 42 233 96 00
fax 42 233 96 08
NIP 725-17-13-273

e-mail: sekretariat_lodz@gddkia.gov.pl

Oddział w Olsztynie
ul. Warszawska 89
10-083 Olsztyn

tel. centr. 89 521 28 00
fax 89 527 23 07
NIP 739-32-79-711

e-mail: sekretariat_olsztyn@gddkia.gov.pl

Oddział w Opolu
ul. Niedziałkowskiego 6
45-085 Opole

tel. centr. 77 401 63 00
fax 77 454 44 68
NIP 754-00-03-773

e-mail: sekretariat_opole@gddkia.gov.pl

Oddział w Poznaniu
ul. Siemiradzkiego 5a
60-763 Poznań

tel. centr. 61 866 88 21
fax 61 864 63 69
NIP 779-21-73-262

e-mail: sekretariat_poznan@gddkia.gov.pl

Oddział w Rzeszowie
ul. Legionów 20
35-959 Rzeszów

tel. centr. 17 853 40 71 do 74
fax 17 853 64 84
NIP 813-11-06-223

e-mail: sekretariat_rzeszow@gddkia.gov.pl

Oddział w Szczecinie
Al. Bohaterów Warszawy 33
70-340 Szczecin

tel. centr. 91 432 53 00
fax 91 484 39 97
NIP 852-23-53-687

e-mail: sekretariat_szczecin@gddkia.gov.pl

Oddział w Warszawie
ul. Mińska 25
03-808 Warszawa

tel. centr. 22 209 25 00
fax 22 698 60 45
NIP 113-20-97-244

e-mail: sekretariat_warszawa@gddkia.gov.pl

Oddział w Wrocławiu
ul. Powstańców Śląskich 186
53-139 Wrocław

tel. centr. 71 334 73 00
fax 71 367 17 69
NIP 899-24-41-331

e-mail: sekretariat.wroclaw@gddkia.gov.pl

Oddział w Zielonej Górze
ul. Boh. Westerplatte 31
65-950 Zielona Góra

tel. centr. 68 327 10 68
fax 68 325 34 68
NIP 929-01-16-588

e-mail: sekretariat_zga@gddkia.gov.pl

MAPA STANU BUDOWY DRÓG MAPA STANU BUDOWY DRÓG MAPA STANU BUDOWY DRÓG autostrady, drogi ekspresowe i inne drogi krajowe w realizacji ZOBACZ SERWIS DLA KIEROWCÓW SERWIS DLA KIEROWCÓW SERWIS DLA KIEROWCÓW najważniejsze informacje drogowe dla kierowców ZOBACZ MAPA KAMER MONITORUJĄCYCH MAPA KAMER MONITORUJĄCYCH MAPA KAMER MONITORUJĄCYCH podgląd bieżących warunków na drogach krajowych za pośrednictwem kamer ZOBACZ FORMULARZ KONTAKTOWY FORMULARZ KONTAKTOWY FORMULARZ KONTAKTOWY opinie, sugestie lub uwagi dotyczące organizacji ruchu na drogach krajowych ZOBACZ MAPA WARUNKÓW DROGOWYCH MAPA WARUNKÓW DROGOWYCH MAPA WARUNKÓW DROGOWYCH aktualne warunki drogowe w Polsce ZOBACZ

OddziałyArtykuły

Polskie Kongresy Drogowe

28-11-2005
W styczniu 2006 roku minie 78 rocznica zwołania Pierwszego Polskiego Kongresu Drogowego, który po kilku latach przygotowania odbył się w Warszawie w gmachu Politechniki Warszawskiej.
       Myśl zorganizowania Stowarzyszenia, które miałoby na celu zwoływanie co pewien okres czasu Kongresów Drogowych zrodziła się w gronie inżynierów drogowych i mostowych działających od wielu lat w Polsce, którzy ogromnie zaangażowali się w sprawy ojczyzny po odzyskaniu niepodległości.

Do tego grona należeli najlepsi inżynierowie, którzy wpisali się złotymi literami do światowej i polskiej historii techniki budowy dróg i mostów przez swój udział w projektowaniu i realizacji tysięcy kilometrów dróg, przez wykonanie projektów i budowę wspaniałych mostów oraz innych dzieł sztuki inżynierskiej, a także przez cenne opracowania naukowe i techniczne.


Naszym obowiązkiem jest ciągle przypominać te wielkie nazwiska: Z. Kossowski,
S. Chrzanowski, A. Pszenicki, J. Rychter, S. Ciszewski, A. Gajkowicz, M. Thuillie, R. Modrzejewski, A. Wasiutyński, M. Nestorowicz, I. Drexler, B. Okulicz, S. Siła-Nowicki, K. Rogoziński, W. Tryliński, L. Borowski, J. Moraczewski, L. Groch, E. Bratro, S. Bryła, W. Sikorski, itd.


Ci wspaniali inżynierowie i patrioci to ambitni ludzie, którzy zrzeszeni w różnych organizacjach technicznych pracowali, działali i spotykali się na Zjazdach w kraju i za granicą, żeby dyskutować o gospodarce drogowej w Polsce.


Na tych zjazdach były poruszane wszystkie tematy dotyczące dróg i mostów. Te spotkania umożliwiały wymianę doświadczeń i informacji o drogach na świecie, dawały możliwości poznania nowych technologii i rozwiązań technicznych i przenoszenia ich na polski grunt. W 1926 roku Zarząd Główny Związku Inżynierów Drogowych w Warszawie i Zarząd Wystawy Drogowej we Lwowie porozumieli się i postanowili, że w dniach 9-11 września 1928 roku zostanie zorganizowany w Gmachu Politechniki Lwowskiej I. Ogólnopolski Zjazd Inżynierów Drogowych we Lwowie. Podczas obrad wygłoszono kilkanaście interesujących, fachowych referatów, ale „cel zjazdu nie tkwił wyłącznie w potrzebie fachowego porozumienia się zawodowców pracujących w danej gałęzi gospodarki społecznej, lecz sięga znacznie dalej. Rozchodziło się bowiem o zainteresowanie zaniedbaną dotychczas przez społeczeństwo sprawą drogową w Polsce tych wszystkich, którym stan budownictwa drogowego w naszym kraju na sercu leżeć powinien. Stąd wynikł współudział w Zjeździe Reprezentantów Rządu, Samorządu, Wojskowości, Ciał Naukowych oraz Zrzeszeń Gospodarczych, zatem tych, którzy na dalszy tok sprawy drogowej wpływ swój wywrą prawdopodobnie w wysokiej mierze. Oprócz tego przyświecała inicjatorom Zjazdu zrealizowana już obecnie idea, skonsolidowania pracowników drogowych, dotychczas w znacznej części nie zrzeszonych, w celu wzajemnej wymiany myśli oraz stworzenia reprezentacji inżynierów mających prawo i obowiązek występowania w imieniu ogółu.”



Zjazd Lwowski i Wystawa Lwowska dobrze wpłynęły na rozwój i postęp w drogownictwie w Polsce, również przyczyniły się do uświadomienia wśród społeczeństwa znaczenia tej niedocenianej dotychczas gałęzi gospodarki drogowej. W obliczu narastającej mechanizacji i gdy zjawił się taki potężny czynnik ruchu na drogach, jakim jest współczesny samochód, to nie kto inny jak drogowcy najlepiej rozumieli przyszłe potrzeby i wymagania, które będą musiały spełniać nowobudowane drogi i konieczność przystosowania istniejącej sieci drogowej dla potrzeb przyszłych użytkowników.


Na kilka lat przed zorganizowaniem Zjazdu i Wystawy we Lwowie z inicjatywy organizacji zrzeszających inżynierów drogowych został powołany Tymczasowy Komitet Organizacyjny Stowarzyszenia Członków Polskich Kongresów Drogowych i Komitet Wykonawczy. Na czele tego Komitetu stanął inżynier Melchior Władysław Nestorowicz pełniący funkcję dyrektora departamentu drogowego Ministerstwa Robót Publicznych. Na VIII Zjeździe Inżynierów Drogowych w Warszawie, który odbył się w czerwcu 1925 roku zapadła uchwała o zainicjowaniu Polskiego Kongresu Drogowego. Komitet opracował statut organizacji i złożył go do rejestracji. Komitet organizacyjny wziął na siebie obowiązek rozpropagowania idei zwołania Polskiego Kongresu Drogowego podczas trwania obrad i pracy I. Ogólnopolskiego Zjazdu we Lwowie oraz do złożenia próśb i wniosków do prezydium Zjazdu o poparcie przez Zjazd zamierzeń tego Komitetu. Należy przypomnieć, że w tym czasie kiedy trwał Zjazd we Lwowie równolegle w Mediolanie we Włoszech odbywał się V Międzynarodowy Kongres Drogowy,  w którym brało udział 2000 uczestników. Przesłali oni serdeczne pozdrowienia i życzenia pomyślności w pracy dla uczestników Zjazdu we Lwowie. W imieniu wszystkich uczestników V Międzynarodowego Kongresu Drogowego depesze podpisał Naczelny Sekretarz Kongresu Lori.


Należy zwrócić uwagę na fakt, ze w okresie przez zwołaniem I Polskiego Kongresu Drogowego w Warszawie, w społeczeństwie, a w szczególności w środowisku technicznym, członkowie Związku Inżynierów Drogowych Rzeczypospolitej Polskiej zrobili ogromną, nieocenioną, potrzebną i pożyteczną pracę. Owocem tej pracy stało się zorganizowanie w Polsce, w pięknym mieście i szczególnym miejscu, w gmachu Politechniki Lwowskiej, uczelni technicznej o światowej renomie I Ogólnopolskiego Zjazdu Inżynierów Drogowych i piękną I Ogólnopolską Wystawę Drogową oraz w ostatnim dniu Zjazdu przeprowadzić w dniu 11 września 1926 roku, wspólnie z gośćmi Zjazdu – IX Walne Zebranie Członków Związku Inżynierów Drogowych.


Ta rzetelnie wykonana praca przyczyniła się do zjednoczenia wszystkich ludzi, którym leżała na sercu sprawa dróg, mostów i drogownictwa w ojczyźnie.


Organizatorzy tych imprez za wielki sukces mogą sobie uznać wspaniałą, patriotyczną atmosferę jaka towarzyszyła obradom, wycieczkom i pracy. We wszystkich wystąpieniach, przemówieniach
i sprawozdaniach przebijał się ogromny patriotyzm, miłość do naszej ojczyzny i troska o jedność w narodzie. W tych cnotach referenci upatrywali ogromną siłę, którą drogowcy muszą mieć aby pełnić swoją służbę i wypełnić swoje posłannictwo. Dla potwierdzenia, przytaczam słowa wypowiedziane na Zjeździe przez jednego z architektów przyszłego drogownictwa, mówiąc, miał na myśli nową organizację - Polski Kongres Drogowy - inżyniera Z. Kossowskiego, który cytował słowa naszych narodowych wieszczy:


 

                        „W olbrzymim pokoleń trudzie



                        Bądźmy ogniwem łańcucha,



                                               Co się poświęca”!



                        Nie marzmy o łatwym cudzie,



                        Najwyższy heroizm ducha,



                        Jest walka co nie wybucha,



                                               Praca bez wieńca!



                                                                       Adam Asnyk


 

„Związek stać się powinien organizacją całej Rzeczypospolitej. Zmiany proponowane umożliwią zjednoczenie w jego ramach nas wszystkich, poznaniaków, małopolan, kongresowiaków, czy jak tam wreszcie wyodrębniają nas ślady niewoli. Jest naszym obowiązkiem ślady te jaknajrychlej zatrzeć, stworzyć jeden typ polskiego inżyniera drogowca! Nie powinna również dzielić nas nomenklatura państwowy czy samorządowy, wielki cel pracy naszej jest dostatecznie silnem spoiwem, a cel ten, to chwała, potęga i bezpieczeństwo Najjaśniejszej Rzeczypospolitej Polskiej!”


            W dniu 11 września 1926 roku zakończył się I Ogólnopolski Zjazd Inżynierów Drogownictwa i towarzyszące imprezy techniczno – wystawowe i organizacyjno – rekreacyjne, które niewątpliwie były udane, pożyteczne i przeprowadzone na najwyższym poziomie. Pan inżynier Z. Kossowski podsumowując Zjazd, swoje pożegnalne wystąpienie rozpoczął od cytatu:        



Czyny wielkie to są czyny prawe.

A   dorosłym   do   czynów   jest   się,  gdy


się  czuje,  że  się  istotnie  wyżej  stoi nad


innymi.  A  wyżej  stać  można  nie  cudzą


myślą   się   wspinając,   jeno   własną


odnośnie  do siebie. A myśl własną zdobyć


można  jeno  w  walce.  A  walczyć znaczy


nie ulegać i nie ustępować!”


                             Wyspiański „Hamlet.”


 

„Słowa wieszcza narodowego przez walkę z bezmyślnością wykazujące czyn. Nie ulegać i nie ustępować, jeno ciągłym trudem zdobywać wiedzę życia! My inżynierowie jako ludzie czynu żywo odczuwamy tę głęboką prawdę w słowach Wyspiańskiego zawartą, a szczególnie w chwili obecnej, chwili największego, jako dzieje ludzkości pamiętają wysiłku budowania nowoczesnego Państwa, uprzytomnić ją sobie musimy. Własną myślą się wspinając winniśmy widzieć przedewszystkiem przed sobą cel główny wszystkie siły, wszystkie zdolności, wszystkie poświęcenia dla chwały Najjaśniejszej Rzeczypospolitej.” 


         Kończąc swoje wystąpienie, w przekonaniu, że uczestnicy Zjazdu, niezbyt surowo ocenią dotychczasową działalność Związku, dostrzegą spodziewane korzyści z działalności nowej, prężnej i fachowej organizacji drogowej, powiedział: Do widzenia i spotykamy się na I Polskim Kongresie Drogowym w Warszawie w roku 1927.


Tak się nie stało. Termin zwołania Kongresu przeciągał się z różnych przyczyn, a to z powodu formalno – prawnych, a to z powodu braku dogodnego czasu i odpowiedniego dla organizowania przewidywanych wycieczek technicznych, wystaw i pokazów w czasie trwania Kongresu.


Dla pokonania tych trudności ukonstytuował się Komitet Organizacyjny (sprawujący funkcje Zarządu). Odbył w ciągu dwóch lat 8 zebrań. Wykonał podstawowe i najważniejsze dla sprawy prace:



1. Zalegalizował Statut Stowarzyszenia:



  S T A T U T

Stowarzyszenia Członków

Polskich Kongresów Drogowych


I.        Nazwa, siedziba, teren działalności i cel Stowarzyszenia.

 

§ 1. Stowarzyszenie nosi nazwę „Stowarzyszenie Członków Polskich Kongresów Drogowych” i używa pieczęci z takim samym napisem oraz godłem, wyobrażającem oznakę służby drogowej, ustaloną okólnikiem Ministra Robót Publicznych z dnia 8 listopada 1921 r. Nr XI-2400.


§  2. Siedzibą Stowarzyszania jest Warszawa, a działalność swą Stowarzyszenie rozciąga na całą Rzeczpospolitą Polską.


 § 3. Celem Stowarzyszenia jest przyczynianie się do rozwoju sprawy drogowej w Polsce przez urządzanie Polskich Kongresów Drogowych i związanych z niemi pokazów, wystaw i wycieczek, oraz przez wydawnictwa doraźne i periodyczne.


§ 4. Stowarzyszenie jest osobą prawną, może nabywać prawa, nie wyłączając własności, i nieruchomości oraz zaciągać zobowiązania.


 

II.      Członkowie Stowarzyszenia, ich prawa i obowiązki.

 

§ 5. Członkiem Stowarzyszenia może być każda osoba zbiorowa i fizyczna, która zgłosi chęć przystąpienia i zostanie przyjęta przez Zarząd.


U w a g a. Wojskowi są przyjmowani tylko na zasadzie wprowadzenia przez 2-ch członków Stowarzyszenia, po uprzedniem uzyskaniu zgody swojej Władzy przełożonej.


§ 6. Członkowie Stowarzyszenia dzielą się na zwyczajnych, wspierających i honorowych.


§ 7. Wszyscy członkowie korzystają z czynnego i biernego prawa wyborczego do organów Stowarzyszenia. Za osoby zbiorowe wykonywują te prawa ich przedstawiciele, upoważnieni do reprezentowania odnośnych osób zbiorowych na Walnych Zebraniach Stowarzyszenia.


Ponadto członkowie mają prawo, na warunkach określonych przez Zarząd: 1) otrzymywania prac, przygotowanych na Kongresy i sprawozdań z tych Kongresów; 2) uczestnictwa w Kongresach i zwiedzania urządzanych przez Stowarzyszenie pokazów i wystaw i 3) nabywania wydawnictw Stowarzyszenia i uczestniczenia w wycieczkach.


 § 8. Członkowie opłacają składki według następujących norm: 

Członkowie zwyczajni rocznie

Osoby

fizyczne

Osoby zbiorowe

6 zł.

50 zł.

Członkowie wspierający rocznie

lub

jednorazowo jako wpisowe przy wstąpieniu

30 zł.

300 zł.

300 zł.

3000 zł.

Kto nie opłaci składki dłużej niż rok traci prawa członka. Członkowie honorowi nie są obowiązani do opłacania składek.


 

III.               Władze Stowarzyszenia.


 

§ 9. Władze Stowarzyszenia stanowią:



a)      Walne Zebranie,



b)      Zarząd,



c)      Komisja Rewizyjna



§ 10. Walne Zebrania zwyczajne odbywają się raz na rok przed końcem pierwszego kwartału, a nadzwyczajne mogą być zwołane z decyzji Zarządu, lub na piśmienne żądanie, ze wskazaniem porządku dziennego, przynajmniej 20% członków Stowarzyszenia, oraz na żądanie Komisji Rewizyjnej. Walne Zebranie zwoływa się  za pomocą zawiadomień pisemnych, rozsyłanych członkom na 2 tygodnie przed terminem Zebrania. Po otrzymaniu żądania zwołania Walnego Zebrania, Zarząd obowiązany jest w ciągu 2-ch tygodni od dnia otrzymania rozesłać zawiadomienia o zwołaniu Walnego Zebrania.


 § 11. W Walnem Zebraniu mogą brać udział wszyscy członkowie Stowarzyszenia, którzy opłacili składki za rok ubiegły. Osoby zbiorowe mogą być reprezentowane przez jedna osobę do tego upoważnioną.


Walne Zebranie wybiera przewodniczącego i jego zastępcę; przewodniczący powołuje sekretarza. Walne Zebranie jest prawomocne bez względu na ilość przybyłych członków.


§ 12. Uchwały Walnego Zebrania zapadają zwykłą większością głosów z wyjątkiem wypadków wskazanych w § 22. W razie ich równości, rozstrzyga głos przewodniczącego.


§ 13. Do zakresu działania Walnego Zebrania należą: wybór członków Zarządu i Komisji Rewizyjnej, zatwierdzanie budżetów, sprawozdań i rozpatrywanie wniosków Zarządu i Członków Stowarzyszenia, zgłoszonych na 2 tygodnie przed Zebraniem i przyjętych przez Zarząd, oraz wniosków nagłych, o ile nagłość uchwali zwykła większość obecnych na Walnem Zebraniu, zmiana statutu, rozwiązanie Stowarzyszenia i wykluczenie Członków.


§ 14. Zarząd Stowarzyszenia składa się z 9 członków, wybranych przez Walne Zebranie na 3 lata. Co rocznie ustępuje z Zarządu 1/3 część jego członków, w pierwszych 2 latach przez losowanie, a następnie z kolei wyboru. Ustępujący mogą być wybrani ponownie. Walne Zebranie może powiększyć ilość członków Zarządu do 15-tu.

§ 15. Zarząd wybiera ze swego grona Prezesa, Wiceprezesa, Sekretarza i Skarbnika.


§ 16. Posiedzenia Zarządu są ważne przy udziale co najmniej 1/3 członków, w tej liczbie Przewodniczącego lub jego zastępcy. Postanowienia Zarządu zapadają zwykłą większością głosów. W razie równości zdań rozstrzyga głos przewodniczącego.


§ 17. Zarząd ma prawo tworzyć odrębne komisje dla załatwienia poszczególnych spraw, powołując do współpracy i inne osoby, nawet nie będące członkami Stowarzyszenia.


§ 18. Do zakresu działania Zarządu należy: ustalanie terminów Kongresów, przyjmowanie nowych członków, kierownictwo ogółem spraw Stowarzyszenia, z wyjątkiem zastrzeżonych kompetencji Walnego Zebrania, i załatwianie wszelkich czynności administracyjnych, opracowywanie regulaminów i programów Kongresów, ogłaszanie uchwał Kongresów, zapraszanie fachowców do przygotowywania prac i udziałów w Kongresach, przegląd i kwalifikowanie prac składanych na Kongres, układanie budżetów i sprawozdań rocznych, zarządzanie funduszami Stowarzyszenia, prowadzenia odpowiednich ksiąg, mianowania funkcjonarjuszów Stowarzyszenia.


Po upływie każdego roku kalendarzowego, Zarząd sporządza sprawozdanie i bilans, przedstawia je po sprawdzeniu przez Komisję Rewizyjną na ogólne zebranie.


  § 19. Komisja Rewizyjna składa się z 3 członków, wybieranych corocznie przez Walne Zebranie. Obowiązkiem jej jest sprawdzanie kasy, rachunków i sprawozdania Zarządu i przedstawianie swych wniosków Walnemu Zebraniu.


§ 20. Członkowie Zarządu i Komisji Rewizyjnej spełniają swe czynności bezpłatnie.


 

IV.               Fundusze Stowarzyszenia.

 

§ 21. Fundusze Stowarzyszenia tworzą: roczne lub jednorazowe składki członków; dochody z wystaw, pokazów, wydawnictw; ewentualne subwencje władz i instytucyj publicznych; darowizny i wpływy przypadkowe.


 

V.      Zwinięcie i likwidacja Stowarzyszenia.

 

§ 22. Wniosek rozwiązania Stowarzyszenia winien być przedstawiony przez Zarząd lub przynajmniej przez 1/5 część wszystkich jego członków. Do ważności uchwały o rozwiązanie Stowarzyszenia potrzebne są: obecność 2/3 wszystkich członków i większość 3/4 głosów obecnych. W razie braku wymaganej liczby członków, wyznacza się powtórnie Zebranie w odstępie 15-dniowym.


Zebranie powtórne jest ważne bez względu na liczbę obecnych członków.


§ 23. Jednocześnie z uchwałą o rozwiązanie Stowarzyszenia, Walne Zebranie wyznacza likwidatorów i decyduje o przeznaczeniu pozostałych funduszów.


 

VI.   Przepisy przejściowe.


 

§ 24. Do czasu pierwszego Walnego Zebrania, funkcję Zarządu spełnia Komitet Organizacyjny, wyłoniony na Zebraniu organizacyjnem w dniu 25. lutego 1926 r.

 _______________


Na zasadzie postanowienia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z dnia 26. sierpnia 1926 r. Nr IV A. A. 4161/26; wciągnięto do rejestru Stowarzyszeń i Związków, Nr 1628 Stowarzyszenie pod nazwą „Stowarzyszenia Członków Polskich Kongresów Drogowych”.


            Warszawa, dnia 2 września 1926r.  

 

 

                                                                                 Za Ministra Spraw Wewnętrznych



                                                                                              (-) B. Kozłowski ,



                                                                                        Dyrektor Departamentu.

  



            2. Opracował tematy referatów na I-szy Kongres.


3. Zaprosił do wygłoszenia 32 referentów, między innymi: prof. W. Grabskiego, prof.


    Tołowińskiego, inż. Kłeczka, W. Korsaka, J. Wasilewskiego, L. Niemojewskiego.


4. Opracował i wydał komunikat o powstaniu Stowarzyszenia.


5. Rozesłał komunikat i statut do około 1000 adresatów.


6. Ustalił miejsce i termin otwarcia Kongresu i Wystawy.


7. Powołał Komisje: Wystawową i Redakcyjną.

 

8. Opracował szczegółowy program Kongresu i regulamin obrad.


9. Wydał 9 numerów „Wiadomości” i  rozesłał okazowe egzemplarze do Ministrów i Wojewodów.


10. Wydał 13 referatów i uruchomił Biuro Kongresu.


 

Na dzień 2 stycznia 1928 roku Stowarzyszenie liczyło 473 członków, w tym: wspierających 8 i zwyczajnych 465, a w dniu otwarcia Kongresu zapisało się przeszło 100 nowych członków.

Wśród członków Stowarzyszenia Polskiego Kongresu Drogowego znaleźli się przedstawiciele władz Centralnych, mających styczność z gospodarką drogową, przedstawiciele ciał ustawodawczych i samorządowych, przedstawiciele przedsiębiorstw drogowych, związków gospodarczych, rolniczych, przemysłowych i handlowych, przedstawiciele przemysłu mającego styczność z gospodarką drogową – przemysłu drogowego, przedstawiciele klubów automobilowych, organizacji turystycznych i wojska oraz inżynierowie i technicy drogowi. To dojrzałe i żywe zainteresowanie się społeczeństwa sprawami drogowymi umożliwiło Komitetowi Organizacyjnemu zwołanie Kongresu. Obrady odbyły się w gościnnych murach gmachu Politechniki Warszawskiej, a na dziedzińcu została urządzona ciekawa Wystawa Drogowa.


rys1.jpg
Plenarne posiedzenie w auli Politechniki Warszawskiej  

Dnia 3 stycznia 1928 roku o godzinie 13.00 nastąpiło otwarcie Pierwszego Polskiego Kongresu Drogowego, w obecności Ministra Robót Publicznych inż. Jędrzeja Moraczewskiego, Ministra Reform Rolnych Staniewicza oraz zebranych przeszło 500 członków Stowarzyszenia i zaproszonych gości.

 Otwarcia Kongresu, który trwał do 5 stycznia, dokonał Prezes Komitetu Organizacyjnego inż. Melchior Władysław Nestorowicz, tym samym rozpoczął pierwsze posiedzenie plenarne i podał porządek dzienny obrad:

 

1.     Zagajenie posiedzenie przez Prezesa Komitetu Organizacyjnego Stowarzyszenia Członków

     Polskiego Kongresu Drogowego inż. M. Nestorowicza.

2.     Ukonstytuowanie się Prezydium Kongresu.

3.     Wysłanie depesz powitalnych do Pana Prezydenta RP i do Pana Prezesa Rady Ministrów.

4.     Przemówienie Pana Ministra Robót Publicznych.

5.     Przemówienia powitalne oraz odczytanie nadesłanych powitań.

6.     Podział Kongresu na Sekcje i ustalenie składu prezydium Sekcji.

7.     Uchwalenie regulaminu obrad na plenum i w Sekcjach.

 

Pan inż. Melchior Nestorowicz w słowie wstępnym wyraził zadowolenie, że udało się zwołać Polski Kongres Drogowy, przed którym leży ogromne pole do działania, gdyż w Polsce gospodarka drogowa jest bardziej zaniedbana niż inne dziedziny życia gospodarczego. Mówiąc o już trwających obradach i przyszłych Kongresach stwierdził, że polskie drogownictwo nękają trudne i palące zagadnienia. Aktualnie drogownictwo wymaga ulepszeń i reorganizacji. Na cele gospodarki drogowej brak jest środków materialnych, a poziom techniki drogowej pozostawia dużo do życzenia. Stwierdził, że te kapitalne zagadnienia wymagają przeprowadzenia poważnych studiów i pracy. Są to zagadnienia wyłącznie natury gospodarczej, technicznej czy finansowej. Apolityczne. Polityka nie powinna mieć do nich dostępu. Są to zagadnienia, które powinny być traktowane i rozpatrywanie poważnie i obiektywnie. Wymagają dokładnej znajomości rzeczy. Nie można i nie wolno spraw technicznych, drogowych traktować po dyletancku, bo to się mści, powodując straty materialne i przyczyniają się do pogorszenia stanu dróg. Na koniec zagajenia Pan Nestorowicz powiedział, że zadaniem Kongresów Drogowych jest i będzie w przyszłości pogłębianie wiadomości o gospodarce drogowej wśród członków i osób, które pracują nie tylko w drogownictwie. Kongresy będą umożliwiać, ułatwiać dostęp do literatury fachowej i organizować wystawy techniczne, szkolenia, praktyki i warsztaty, wprowadzające nowości techniczne i publikować wiedzę techniczną.

Realizując porządek dzienny, członkowie Stowarzyszenia wybrali Prezydium Kongresu, do którego składu powołano jednomyślnie:

 

Na prezesa honorowego Kongresu Pana Ministra Robót Publicznych inż. J. Moraczewskiego;

Na przewodniczącego Kongresu inż. M.W. Nestorowicza, dyrektora departamentu

drogowego Ministerstwa Robót Publicznych.

Na wiceprzewodniczących Kongresu: J. Zdanowskiego, prezesa Rady Zjazdów Sejmików

Powiatowych i inż. Z. Słomińskiego, prezydenta m. Warszawy.

Na asesorów: J. Beka z Rady Zjazdów Sejmików Powiatowych, inż. Okulicza ze Starostwa Krajowego w Poznaniu, prof. Drexlera z Politechniki Lwowskiej, prof. Pszenickiego z Politechniki Warszawskiej, inż. R. Morsztyna, redaktora Auta, przedstawiciela Automobilklubu Polski, inż. Trylińskiego, prezesa Związku inżynierów drogowych, inż. K. Góreckiego, dyrektora Kamieniołomów miast małopolskich.

Na sekretarza generalnego inż. L. Borowskiego, sekretarza generalnego Komitetu

Organizacyjnego.

Na sekretarzy: inż. M.S. Okęckiego z Ministerstwa Robót Publicznych i inż. A. Gajkowicza.