Jak przed laty budowano drogi?


W jednej z renesansowych kamienic w Zamościu, ul. Rynek Wielki 6, mieści się Muzeum Techniki Drogowej i Mostowej Okręgu Lubelskiego. Powstało w 1979 roku z inicjatywy inż. Leona Sułota, długoletniego dyrektora Wojewódzkiego Zarządu Dróg Publicznych w Lublinie. Początkowo nosiło nazwę Izby Pamięci Techniki Drogowej przy Rejonie Dróg Publicznych, potem przemianowane na Muzeum Techniki Drogowej i Mostowej Okręgu Lubelskiego w Zamościu.
Najważniejszym celem organizatorów było ocalenie od zapomnienia dorobku wielu pokoleń drogowców Lubelszczyzny. Zbiory muzealne pochodzą z archiwum byłego Rejonu Dróg Publicznych w Zamościu, z darów przekazanych przez pracowników drogownictwa oraz sympatyków muzealnictwa. Wśród nich są m.in.: - dokumentacja techniczna budowy dróg i mostów z lat 1920 – 1950, - dawne narzędzia drogowe, - umundurowanie służby drogowej, - narzędzia geodezyjne i pomiarowe, - modele nieistniejących drewnianych mostów, - fotografie zabytków drogownictwa z obszaru lubelskiego oraz wiele innych eksponatów i dokumentów. Zamojskie muzeum jest pomnikiem bogatej tradycji drogowej i mostowej minionych czasów.
Zwiedzający mogą obejrzeć zbiory techniki drogowej i mostowej oraz wpisać się do księgi pamiątkowej. Wstęp bezpłatny.

 

Godziny otwarcia muzeum
Od wtorku do piątku, w godz. 10-14
W pozostałych dniach i godzinach po umówieniu się telefonicznie z kustoszem p. Zbigniewem Dobrowolskim, tel. 576 099 372

 

 

zdjęcia muzeum fotograf 001.jpg


Model mostu drewnianego przez rzekę Tanew

zdjęcia muzeum fotograf 006.jpg


Narzędzia wykorzystywane do budowy dróg

walec_obr.jpg


Z dokumentacji fotograficznej

zdjęcia muzeum fotograf 012.jpg


Niwelator z przekładaną lunetą "Gerlach" z 1850 roku

zdjęcia muzeum fotograf 024.jpg


Niwelator ze stałą lunetą prod. T. H. Rosenberg

zdjęcia muzeum 1 031.jpg


Busola

zdjęcia muzeum 1 042.jpg


Kamienne materiały drogowe

zdjęcia muzeum 1 040.jpg


Drogowskazy z lat międzywojennych

zdjęcia muzeum fotograf 028.jpg


Mapa Królestwa Polskiego z oznaczeniem dróg żelaznych, bitych i zwyczajnych z 1901 roku